حسن حسن زاده آملى
40
ده رساله فارسى (فارسى)
نسبة لوجود مقابله بآثاره الخاصة المقابله لاثارها و احكامها . « 1 » جناب شيخ بهائى فرمود : اى مركز دائره امكان * وى زبده عالم كون و مكان تو شاه جواهر ناسوتى * خورشيد مظاهر لاهوتى و ديگر از اسامى او « برزخ جامع » است ، عارف جامى گويد : حد انسان به مذهب عامه * حيوانى است مستوى القامه پهن ناخن برهنه تن از موى * به دو پاره سپر به خانه و كوى هر كه را بنگرند كاينسان است * به گمانشان رسد كه انسان است كيست انسان برزخ جامع * صورت خلق و حق در او واقع و نيز از اسماء اوست : حضرة احدية الجمع ، حضرة الواحدية ، وجود عام ، رحمت شامله ، عرش ، خليفة اللّه ، معلم اول ، لوح محفوظ ، غمام ، تعين اول ، ظهور ثانوى ، برزخ اول ، حضرة الاسماء ، حد فاصل ، مقام انسان كامل ، حضرة احدية الجمع و الوجود ، اول مراتب التعين ، صاحبة الاحدية ، مرتبة الغيب ، اول مرتبة الشهادة - يعنى نسبت به غيب مطلق - ، محل نفوذ الاقتدار ، الغيب الاضافى ، عنصر اول ، نور مرشوش ، وجود فائض ، اسم اعظم ، ماده ممكنات ، حضرة الالوهية ، نقطه - زيرا كه اولين نقطه است كه وجود مطلق بدان تعين يافت و وجود مضاف ناميده شد ، مانند نقطه با كه اولين نقطه است كه الف در مظاهر حروفى بدان متعين شد و با ناميده شده است . اين اسماء شريفه كه در حدود شصت و چهار اسم از اسامى صادر اول است از
--> ( 1 ) . چاپ سنگى ، ط 1 ، ص 168 .